آسمونی می گه که کم کم کارهامون رو جلو بندازیم و امروز  رفتیم سوء پیشینه بغل ایران فیلم آزادی.

نمی تونم بگم چه احساسی دارم وقتی کارای مربوط به رفتنمون رو انجام می دیم واقعا هیچ حسی نیست نه شادی نه غم یه حسه نهفته هست و می دونم یه روزی فوران می کنه .شاید چیزی که بیشتر از همه بهم قوت قلب می ده شور و شوق حمیده .وقتی یاد این می افتم که یه روزی همه چیزو باید بزاریم و برای یه آینده بهتر بریم یه طوری می شم

ولی باز مثل همیشه می گم :هر چی صلاحه همون بشه

اینو روز عروسی خواهرم وقتی آتلیه بود نوشتیم :

خدای اطلسی ها با تو باشد پناه بی کسی ها با تو باشد تمام لحظه های خوب یک عمر به جز دلواپسی ها با تو باشد.

بعد از پاتختی تند تند آماده شدیم و رفتیم طالقان شاید قبلش اصلا فکر نمی کردم که خوش بگذره اونم هول هولی ولی خیلیییییییی خوب بود و به من و آسمونی خیلی مزه داد

کنار دریاچه هوای خوب صدای آب ماه کامل همراه های بی غل و غش و از همه مهم تر حمیدی که همیشه دوسش دارم و بودن اون در کنارم از همه چیز مهمتره

هنوزم باورم نمی شه که ازدواج کردی یه جورایی دلتنگتم

خواهر عزیزم برات آرزوی خوشبختی و سعادت دارم و از خدا برات بهترین ها رو می خوام شاید نتونی باور کنی که بیشتر از خودم برای تو از خدا می خوام که توی زندگی مشترکت سعادتمند و شاد باشی.

نمی دونم چرا ولی نسبت بهت یه حسی دارم درسته که ازت کوچیکترم ولی دوست دارم نهایت تلاشم و کمکم رو توی زندگیت انجام بدم.

ماه عسل به تو و همسر صبورت خوش بگذره.

کنار آشنایی تو آشیانه می کنم

فضای آشیانه را پر از ترانه می کنم

کسی سوال می کند به خاطر چه زنده ای؟

و من برای زندگی تو را بهانه می کنم

می دونم هیچ کس نمی تونه جای خواهر نداشته ات رو توی این روزات پر کنه ولی من همیشه دوست دارم که منو به عنوان یه خواهر قبول کنی و بتونی باهام راحت باشی

برات آرزوی خوشبختی دارم چون می دونم که سزاوارشی

و خوشحالم که از این به بعد ۱۵ هر ماه یادآور ۲ اتفاق مهم توی زندگیمه

به کسانی که دوست می داری بیاموز که عشق از زندگی کردن بهتر است و به کسانی که دوست تر می داری بیاموز که دوست داشتن از عشق نیز بهتر است.

ولی من هنوز نتونستم درک کنم که دوست داشتن از عشق برتر است یعنی چی؟

شروع این وبلاگ با تصمیم من بود و من از حمید خواستم که توی ثبت لحظات زندگیمون بهم کمک کنه ولی بعد از مدتی از اونجا که من حد تعادل ندارم خوندن اونا توسط حمید باعث می شد که اون از یه سری چیزا ناراحت بشه وبرداشتش در مورد نوشته های من یه چیز دیگه ای بشه به خاطر همین دیگه نمی خوام اون جور که دلم می گه بنویسم هم به خاطر اینکه من فقط اینا رو برای دل خودم می نویسم و شاید یه جایی باشه که بتونم تخلیه بشم و هم به خاطر اینکه اصلا نمی خوام حمید به خاطرشون ناراحت بشه و توی فکر فرو بره چه بسا خیلی از مطالب رو نوشتم و پاک کردم  و به نظرم این اصلا خوشایند نیست که من فقط از خوشی هامون بنویسم. پس اگه چیزی می نویسم چه خوب چه بد فقط به خاطر اینه که خودم آروم بشم  شاید اون لحظه چیزی رو که می گم دو دقیقه بعد برطرف بشه .ولی دوست ندارم که حمید بخواد تک تک جملات منو تفسیر کنه.

خسته ام دلگیرم نگرانم بی تفاوتم بی احساسم بی انگیزه ام بی علاقه ام پرازاسترسم ....

تا شقایق هست زندگی باید کرد

خبری از دل پر درد گل یاس نداشت !

باید اینجور نوشت:

چه شقایق چه گل پیچک و چه یاس زندگی اجبار است .

یک اجبار دوست داشتنی.

یه دنیا آرزوهای خوب براش آرزو می کنم.

شنيده ام كه شقايق ها هرگز نمى ميرند

پس تورا دوست دارم تامرك شقايق ها

تا حالا به کفشات نگاه کردی؟2 تا عاشق ، 2 تا همراه که با هم راه میرن ، با هم خاکی میشن ، بدون هم زیر بارون نمیرن. کاش ادما یکمی از کفشاشون یاد بگیرن

"اگر معنای عشق را می فهمم، همه به خاطر توست."

من فکرمیکنم دنیا همان درون ماست برای زندگی بهتر و لحظه بهتر  بهتر اونه که اول درون خودمونو بشنایم مخصوصا پیچیدگی هایی رو که در درون داریم با شناخت درست به ساده ترین شکل اون میتونیم در زندگی تغییرات اعمال کنیم .

پس هرلحظه زندگی می تونه ماندگار و بهترین لحظه باشه اگر خودمون بخواهیم

دوشنبه ۲۹ شهریور خانه مامان فاطمه (مامان همسر)با آسمونی تصمیم گرفتیم یه وبلاگ بسازیم.

نمی دونم هدفمون از ساختن وبلاگ چی بود ولی می خوام تک تک لحظات زندگیمون یه جورایی یه جایی باقی بمونه اقلا" تا موقعی که توی ایرانیم چون می دونم این لحظه ها دیگه تکرار نمی شه(هرچند که لحظات تلخی هم ممکنه توش باشه)

آسمونی هم قول داده کمکم کنه و ابتدا این وبلاگ رو اون ساخته.